Biedny, stary Medal Honoru. Gra, która zapoczątkowała historyczny FPS z II wojny światowej, przez lata pogrążała się w zastoju, ze smutkiem obserwując, jak inne serie kradną jej grzmoty. Stare fragmenty scenariuszy szeregowca Ryana stały się znużonymi stereotypami, a stara bomba - ta, atak - ta rutyna stała się nieaktualna. Jak sprawić, by ulubiona wojna w grach znów wydawała się nowa i ekscytująca?
Na szczęście Medal of Honor: Airborne ma dobry pomysł - jeśli rzucenie się w bitwę nie jest wystarczająco przerażające, co powiesz na to, że najpierw wyskoczysz z samolotu? Oparta luźno na wyczynach amerykańskich pułków powietrznodesantowych podczas ataku na Europę w 1944 roku, każda misja zaczyna się od ciebie i twojej drużyny w zatłoczonym samolocie, przygotowując się do rzucenia się za linie wroga. Gdy spadochron unosi się na mapach w grze, możesz sterować opadaniem i lądować w dowolnym miejscu. Wybierz ostrożnie, a wylądujesz z sojusznikami, aby cię chronić lub z zaskoczeniem po twojej stronie. Wybierz źle, a będziesz podziurawiony kulami.
Samo to nie miałoby większego znaczenia, gdyby EA nie zdecydowało się uczynić Airborne bardziej otwartą i swobodną grą niż ta, do której jesteśmy przyzwyczajeni. Ostatnie strzelanki z czasów II wojny światowej, szczególnie Call of Duty 2, opierały się na zaaranżowanych poziomach, które prowadzą cię przez serię dramatycznych scenariuszy. Airborne to po prostu duża mapa, która obejmuje sporą część miasta, miasteczka lub pola bitwy oraz szereg celów do wykonania. Chociaż w grze pojawiają się nowe misje, to jak i kiedy je wykonasz, zależy od Ciebie.
Taka gra opiera się lub spada na jakość sztucznej inteligencji, ale tutaj jest całkiem nieźle. Twoje własne oddziały mają tendencję do wpadania w zasadzki i udzielania im wsparcia lub prowadzenia ich dalej przez gniazda karabinów maszynowych i barykady, a oni w zamian udzielą ci pomocy. W międzyczasie naziści nie zadowalają się siedzeniem i rutynowymi czynnościami strażackimi. Oskrzyżują cię, zmieniają pozycję w kryjówce lub pędzą i atakują, gdy uznają, że jesteś bezbronny.
Airborne nie udaje realizmu, ale prawdopodobnie tak jest lepiej. System nagród w stylu arcade za wyczyny strzeleckie lub celne spadochroniarstwo sprawia, że czujesz się, jakbyś coś osiągnął, a także daje ci premie do broni, które ułatwiają ci pracę. Airborne odrzuca również system regeneracji zdrowia Call of Duty 2 na rzecz bardziej tradycyjnego czteroparowego wskaźnika, który szybko pęka pod ciężkim ostrzałem. To utrzymuje napięcie na wysokim poziomie, ale także prowadzi do największego czarnego punktu w grze. Poza kilkoma wyjątkami gra sprawdza twoje postępy tylko po wykonaniu celu. Umieraj tuż przed tym, jak do niego dotrzesz, a możesz ponownie skoczyć na spadochronie i wielokrotnie walczyć z tą samą sekwencją nazistów. Może to spowolnić niektóre sekcje gry, ale z drugiej strony nieprzewidywalna sztuczna inteligencja sprawia, że gra nie staje się zbyt powtarzalna.
Jeśli chodzi o prezentację, Airborne jest na szczycie z najlepszymi grami FPS. Silnik Unreal 3 zapewnia szczegółowe postacie i ustawienia, a także szereg fantastycznych efektów oświetlenia, rozmycia po obróbce i efektów głębi ostrości.
jak oglądać lokalne kanały na Firestick
W międzyczasie zarówno szalone efekty dźwiękowe, jak i rosnąca ścieżka dźwiękowa świetnie radzą sobie z budowaniem atmosfery. Szkoda, że fizyka w grze ogranicza się do zwłok szmacianych lalek i tak niewiele scenerii można zniszczyć. Ogólnie jednak jest to dobry powrót do formy na Medal of Honor. Nawet jeśli nadal wysadzamy te same stare baterie dział i odpieramy te same niemieckie kontrataki, co wcześniej, Airborne znalazło ekscytujące i kompulsywne nowe podejście.
