Universal Naming Convention to system nazewnictwa używany w systemie Microsoft Windows w celu uzyskania dostępu do udostępnionych folderów sieciowych i drukarek w komputerze sieć lokalna .
Obsługa pracy ze ścieżkami UNC w systemie Unix i innych systemach operacyjnych wykorzystuje wieloplatformowe technologie udostępniania plików, takie jak Samba.
Składnia nazwy UNC
Nazwy UNC identyfikują zasoby sieciowe za pomocą określonej notacji. Nazwy te składają się z trzech części: nazwy urządzenia hosta, nazwy udziału i opcjonalnej ścieżki pliku.
Te trzy elementy są łączone za pomocą ukośników odwrotnych:
|_+_|Sekcja nazwy hosta
Część nazwy UNC zawierająca nazwę hosta może składać się z ciągu znaków nazwy sieciowej ustawionego przez administratora i obsługiwanego przez usługę nazewnictwa sieciowego, taką jak DNS lub WYGRYWA lub według adresu IP.
Te nazwy hostów zwykle odnoszą się do komputera z systemem Windows lub drukarki kompatybilnej z systemem Windows.
Sekcja nazwy udziału
Część ścieżki UNC dotycząca nazwy udziału odnosi się do etykiety utworzonej przez administratora lub, w niektórych przypadkach, w systemie operacyjnym.
W większości wersji systemu Microsoft Windows wbudowana nazwa udziału administrator$ odnosi się do katalog główny instalacji systemu operacyjnego — zwykle C:Windows, ale czasami C:\WINDOWS.
aplikacja nie mogła się poprawnie uruchomić 0xc00007b
Ścieżki UNC nie zawierają liter sterowników systemu Windows, a jedynie etykietę, która może odnosić się do konkretnego dysku.
Sekcja File_Path
Część nazwy UNC ścieżka_pliku odwołuje się do lokalnego podkatalogu poniżej sekcji udziału. Ta część ścieżki jest opcjonalna.
Jeśli nie określono ścieżki_pliku, ścieżka UNC wskazuje po prostu folder najwyższego poziomu udziału.
Ścieżka_pliku musi być bezwzględna. Ścieżki względne są niedozwolone.
arkusze google stosują formułę do całej kolumny
Jak pracować ze ścieżkami UNC
Rozważ standardowy komputer z systemem Windows lub drukarkę zgodną z systemem Windows o nazwie Nie czekaj . Załóżmy, że oprócz wbudowanego udziału admin$ zdefiniowałeś także punkt udostępniania o nazwie temp który znajduje się w C: emp.
Używając nazw UNC, w ten sposób możesz połączyć się z folderami w Teela.
|_+_|Nowe udziały UNC można tworzyć za pomocą Eksploratora Windows. Wystarczy kliknąć folder prawym przyciskiem myszy i wybrać jedną z opcji menu Udostępnij, aby przypisać mu nazwę udziału.
A co z innymi ukośnikami odwrotnymi w systemie Windows?
Firma Microsoft używa innych ukośników odwrotnych w całym systemie Windows, na przykład w lokalnym systemie plików. Jednym z przykładów jest C:UsersAdministratorDownloads aby pokazać ścieżkę do folderu Pobrane na koncie użytkownika Administrator.
Podczas pracy z poleceniami wiersza poleceń możesz także zobaczyć ukośniki odwrotne.
Alternatywy dla UNC
Za pomocą Eksploratora Windows, wiersza poleceń lub programu Windows PowerShell i przy odpowiednich poświadczeniach zabezpieczeń można mapować dyski sieciowe i zdalnie uzyskiwać dostęp do folderów na komputerze, korzystając z litery dysku, a nie ścieżki UNC
Firma Microsoft ustanowiła UNC dla systemu Windows po tym, jak systemy Unix zdefiniowały inną konwencję nazw ścieżek. Ścieżki sieciowe Uniksa (w tym systemy operacyjne powiązane z Uniksem i Linuksem, takie jak macOS i Android) używają ukośników zamiast ukośników odwrotnych.
