GIMP był domyślną darmową alternatywą dla Photoshopa od lat osła, ale w dużej mierze jest postrzegany jako słaba relacja: podobny do Photoshopa, który robi wiele tych samych rzeczy, tylko gorzej i wolniej.
Ale czy to sprawiedliwe? A może GIMP 2.8 ma coś więcej niż bezkonkurencyjną cenę?
jak przesyłać pliki z komputera na telefon z systemem Android za pomocą Wi-Fi?
Pierwszym mitem GIMP, który wymaga obalenia, jest to, że trudno go zainstalować. Mogło to być prawdą wiele lat temu, kiedy instalacja była (co najmniej) procesem dwuczęściowym, ale instalator systemu Windows Jerneja Simončiča (znajdujący się pod adresem www.gimp.org/downloads ) jest tak gładka, jak się pojawiają.
Z drugiej strony instalator Creative Cloud dla programu Photoshop uderzył w przeszkody na dwóch z naszych testowych komputerów. GIMP jest również lżejszy, pobiera 88 MB w porównaniu do 960 MB programu Photoshop CC.
Drugim przestarzałym stereotypem GIMP jest to, że jego interfejs jest brzydki i onieśmielający. Opcja trybu pojedynczego okna wprowadzona w wersji 2.8 utrzymuje porządek na pulpicie, z panelami zakotwiczonymi w głównym obszarze roboczym, a nie luźnymi.
Chociaż interfejs wygląda na nieco przestarzały, jest czysty i nie pozbawiony przemyślanych elementów: zawsze obecne suwaki do zmiany zmiennych, takich jak krycie i próg, są nieznacznie bardziej dostępne niż alternatywy Photoshopa, które są rutynowo oddalone o dwa kliknięcia (chyba że jesteś zaznajomiony ze skrótami klawiaturowymi).
Na pierwszy rzut oka GIMP wydaje się mieć wiele takich samych narzędzi jak Photoshop, ale dopiero wtedy, gdy zaczniesz się nimi bawić, zdajesz sobie sprawę, że oprogramowanie Adobe jest znacznie bardziej wyrafinowane.
Weźmy na przykład narzędzie Magnetic Lasso programu Photoshop CC, które pozwala delikatnie prowadzić kursor wokół obiektu, który chcesz wyciąć, z oprogramowaniem automatycznie wykrywającym poszarpane krawędzie, takie jak zmarszczki na koszulce. GIMP ma równoważną funkcję o nazwie Intelligent Scissors, która oferuje również interaktywne wykrywanie granic, ale wymaga ciągłego klikania myszą podczas cięcia wokół obiektu, a wykrywanie krawędzi jest bardziej niekonsekwentne.
Są też narzędzia, takie jak bardzo chwalona funkcja Content-Aware Fill firmy Adobe, która umożliwia rysowanie wokół obiektów – takich jak intruz w tle portretu lub rozpraszające cienie – i pozwala oprogramowaniu je usunąć.
GIMP miał tę funkcję na długo przed Photoshopem w postaci wtyczki o nazwie Resynthesizer, ale należy ją ręcznie zainstalować, niezręcznie przeciągając i upuszczając pliki do folderu instalacyjnego GIMP. Nie działa też tak dobrze jak Photoshop. Przetwarzanie takich działań trwa również około pięć razy dłużej.
Wiele aspektów GIMP opiera się na wtyczkach i nie zawsze z powodzeniem. Na przykład GIMP domyślnie nie obsługuje surowych obrazów. Zamiast tego jesteś zmuszony zaimportować je za pomocą oddzielnego surowego procesora o nazwie UFRaw, ale nie działa to płynnie z najnowszą wersją GIMP dla Windows. Z drugiej strony Photoshop jest dostarczany z doskonałym Camera Raw 8.1, który pozwala na szczegółowe, nieniszczące korekty balansu bieli lub wyostrzania przed zaimportowaniem do samego Photoshopa.
Potem dochodzimy do prawdziwych trików imprezowych. Niezwykle imponująca funkcja wypaczenia marionetek w programie Photoshop – w połączeniu z rozsądnym wykorzystaniem funkcji Content-Aware Fill – pozwala przesunąć ręce lub nogi obiektu w inną pozycję, podobnie jak marionetka na sznurku, przy jednoczesnym zachowaniu idealnie naturalnego wyglądu tła.
Najbliższą równoważną funkcją, jaką mogliśmy znaleźć w GIMP, była transformacja klatki, która umożliwia przekształcanie obiektów zawartych w klatce zdefiniowanej przez użytkownika. Nie pozwoliłoby to na poruszanie pojedynczą kończyną, jak w Photoshopie, ale powinno pozwolić na deformację kształtu obiektu jako całości. Jednak wyniki są często bezużyteczne. Co więcej, Cage Transform wielokrotnie rzucał naszego laptopa Core i5 na kolana.
Photoshop ma również przewagę nad GIMP, jeśli chodzi o narzędzia do rysowania. Chociaż GIMP ma opcję importowania pędzli Photoshop (tych udostępnionych online, a nie samych pędzli domyślnych Photoshopa) od wersji 2.4, zakres opcji pędzli w Photoshop CC jest znacznie lepszy. Możliwość dostosowania właściwości pędzla, takich jak długość i grubość włosia, zwiększa prawdopodobieństwo uzyskania przez artystów pożądanych efektów w programie Photoshop.
W GIMP-ie jest kilka dość sporych dziur, jeśli chodzi o używanie go również do celów zawodowych. Nie oferuje jeszcze obsługi kolorów o wysokiej głębi bitowej, chociaż jest to opracowywane w następnym wydaniu. Obsługa CMYK jest również w najlepszym razie szczątkowa, ponownie wymagając osobnych wtyczek.
Jeśli jednak uważasz, że to wszystko oznacza, że GIMP jest odpisem, pomyśl jeszcze raz. Tak, Photoshop ma przewagę nad zaawansowanymi funkcjami, ale GIMP z pewnością jest w stanie wykonać większość codziennych zadań związanych z edycją obrazów.
Nawet wyniki niektórych bardziej zaawansowanych funkcji są do zaakceptowania w odosobnieniu – przypadkowi obserwatorzy dobrze by zrobili, gdyby zauważyli lekkie przebarwienia trawy w miejscu, w którym kiedyś znajdował się cień gracza w naszych zdjęciach testowych.
Profesjonaliści prawdopodobnie będą trzymać się Photoshopa w takiej czy innej formie – niezależnie od tego, czy jest to Creative Cloud, CS6, czy wcześniejsza wersja – ale w GIMP jest mnóstwo mocy, którą warto odkryć dla każdego, kto korzysta z Photoshopa w bardziej swobodny sposób. Biorąc pod uwagę, że jest to teraz instalacja dwuminutowa, musi być warta obejrzenia.
