Recenzja gry Sid Meier’s Civilization V

czy mogę używać imaca jako monitora?

Obraz 1 z5

Ostrzegam: Sid Meier’s Civilization V ukradnie ci życie. To odpowiednik strategii Football Managera. To cyfrowe Pringles, tyle że tuba nigdy się nie opróżnia. Jeszcze jedna tura: Bayonland potrzebuje kopalni złota. Jeszcze jedna tura: Piramidy są prawie gotowe w New Bayondon. Jeszcze jedna tura: w Bayon-on-Sea jest gigantyczny robot śmierci. Gigantyczny robot śmierci!

W grze, która rzuca cię w 4000 lat p.n.e. z jednym osadnikiem i oczekuje, że odniesiesz całkowite zwycięstwo do 2050 r., liczy się każda tura, a każde podjęte działanie musi mieć na uwadze ostateczny wynik. Czy zbudujesz cuda świata i będziesz dążył do kulturalnego zwycięstwa? Zbudować placówki badawcze i wziąć udział w wyścigu kosmicznym? A może zacząć od koszar, a skończyć sześć tysięcy lat później z własną prywatną armią Terminatorów? Jest dopiero północ, jeszcze jedna kolej!

Ostatnią metodą na zwycięstwo pozostaje dyplomacja, w której sprzymierzasz się ze swoimi rywalami, aby zdobyć ich głosy w ONZ – droga unikania wszystkich wojen. Być może świadoma faktu, że nikt nigdy nie wybrał jej w poprzednich grach, Civ V dodaje pikanterii swojej mapie świata miastami, których głosy będziesz potrzebować obok głosów bardziej tradycyjnych krajów.

Państwa-miasta nie rozwijają się i nie będą atakować – przynajmniej na początku – ale będą wysyłać żądania. Zbuduj drogę do Sztokholmu, znajdź źródło klejnotów dla Budapesztu lub przyjdź na pomoc Oslo, a zostaniesz nagrodzony jego specjalnością, czy to żołnierzami, premiami kulturowymi czy żywnością. Zostań sojusznikiem, a otrzymasz wsparcie podczas bitew; zaatakuj zbyt wiele stanów miejskich, a będą się z tobą zjednoczyć jak frajerzy, nie mając pieniędzy na lunch.

Niezależnie od tego, czy je ignorujesz, zaprzyjaźniasz się z nimi, czy po prostu spychasz ich na ziemię dla ich bogactwa, państwa-miasta dodają grze koloru i osobowości, czego nie dawały poprzednie nagłówki. Zniknęło niepewne podejście do religii, podobnie jak metody rządzenia na rzecz nowego zakresu polityki społecznej. Są one zdobywane poprzez ocenę twojej kultury i dają premie w każdym obszarze rozwoju, na którym chcesz się skupić. I jak w przypadku wszystkiego w Civ V, zawsze widoczny jest pasek postępu, który dokładnie informuje, ile tur musisz czekać. Podpórki zapałek w oczach; jeszcze jedna tura…

sprawdź, do kogo należy numer telefonu

Interfejs został dopracowany do poziomu konsolowej wydajności i zanim pecetowcy narzekają, działa znakomicie. Wszystko, czego potrzebujesz podczas skręcania, jest widoczne na ekranie lub w szybkich menu w górnych rogach, a dostęp do dalszych szczegółów można uzyskać za pomocą jednego kliknięcia. Jak zwykle, Civopedia w grze zawiera więcej informacji niż większość pełnych przewodników po grze i jest warta przeczytania tylko dla edukacji historycznej.

Ale największą zmianą jest przejście na sześciokątną planszę do gry. Każde miejsce ma teraz sześć sąsiednich heksów i żadne dwie jednostki wojskowe nie mogą zajmować tego samego heksu. Civ V w końcu eliminuje intensywnie irytujący stos śmierci, w którym jedna zmasowana armia czołgów może przemieszczać się z kwadratu na kwadrat, niszcząc wszystko na swojej drodze. Zamiast tego bitwa jest teraz znacznie bardziej taktyczna, z koniecznością umieszczenia jednostek walczących w zwarciu przed oddziałami dystansowymi, co sprawia, że ​​wybór kąta podejścia jest znacznie bardziej zależny od terenu. A bitwy trwają teraz kilka tur, a obie strony otrzymują obrażenia.

Pod koniec twój wytrzymały mały osadnik rozrośnie się w rozległe miasta wypełnione armiami ukrytych bombowców i łodzi podwodnych, a ty wystrzelisz pocisk nuklearny na Francję, tylko dlatego, że możesz. A ponieważ twój mózg już całkiem nie funkcjonuje. A ponieważ na zewnątrz jest jasno. Jeszcze jedna tura?